خودم را سخت سانسور کردم

گاهي وقتهاچقدر ساده عروسک مي شويم ؛

نه لبخند مي زنيم نه شکايت ميکنيم ؛

فقط احمقانه سکوت مي کنيم....

دوست دارم اندازه ی خودت چون خودت تمام دنیای منی

تکیه دهم زار زار گریه کنم من دلتنگم دلتنگ تو

اگه جنبه داری برو به ادامه ی مطلب

خانه خراب تو شدم به سوي من روانه شو

سجده به عشقت مي زنم منجي جاودانه شو

ای کوه پر غرور من سنگ صبور تو منم

اي لحظه ساز عاشقي عاشق با تو بودنم 

روشن ترين ستاره ام ميخواهمت ميخواهمت

 تو ماندگاری در دلم مي دانمت مي دانمت               

اي همه ي وجود من نبود تو نبود من

اي همه ي وجود من نبود تو نبود من     

دوست داشتن یه نفر دیوونگیه...

دوست داشته شدن توسط یه نفر یک هدیه است...

دوست داشتن کسی که دوست داره وظیفست...

اما دوست داشته شدن توسط کسی که دوسش داری زندگیه!

چشماشو بست و مثل هر شب انگشتاشو کشيد روی دکمه های پيانو .
صدای موسيقی فضای کوچيک کافی شاپ رو پر کرد .
روحش با صدای آروم و دلنواز موسيقی , موسيقی که خودش خلق می کرد اوج می گرفت .
مثه يه آدم عاشق , يه ديوونه , همه وجودش توی نت های موسيقی خلاصه می شد .
هيچ کس اونو نمی ديد .
همه , همه آدمايي که می اومدن و می رفتن
همه آدمايي که جفت جفت دور ميز ميشستن و با هم راز و نياز می کردن فقط براشون شنيدن يه موسيقی مهم بود .
از سکوت خوششون نميومد .
اونم می زد .
غمناک می زد , شاد می زد , واسه دلش می زد , واسه دلشون می زد .
چشمش بسته بود و می زد .
صدای موسيقی براش مثه يه دريا بود .
بدون انتها , وسيع و آروم .
يه لحظه چشاشو باز کرد و در اولين لحظه نگاهش با نگاه يه دختر تلاقی کرد .
يه دختر با يه مانتوی سفيد که درست روبروش کنار ميز نشسته بود .
تنها نبود ... با يه پسر با موهای بلند و قد کشيده .
چشمای دختر عجيب تکونش داد ... یه لحظه نت موسيقی از دستش پريد و يادش رفت چی داره می زنه .
چشماشو از نگاه دختر دزديد و کشيد روی دکمه های پيانو .
احساس کرد همه چيش به هم ريخته .
دختر داشت می خنديد و با پسری که روبروش نشسته بود حرف می زد .
سعی کرد به خودش مسلط باشه .
يه ملودی شاد رو انتخاب کرد و شروع کرد به زدن .
نمی تونست چشاشو ببنده .
هر چند لحظه به صورت و چشای دختر نگاه می کرد .
سعی کرد قشنگ ترين اجراشو داشته باشه ... فقط برای اون .
دختر غرق صحبت بود و مدام می خنديد .
و اون داشت قشنگ ترين آهنگی رو که ياد داشت برای اون می زد .
يه لحظه چشاشو بست و سعی کرد دوباره خودش باشه ولی نتونست .
چشاشو که باز کرد دختر نبود .
يه لحظه مکث کرد و از جاش بلند شد و دور و برو نگاه کرد .
ولی اثری از دختر نبود .
نشست , غمگين ترين آهنگی رو که ياد داشت کشيد روی دکمه های پيانو .
چشماشو بست و سعی کرد همه چيزو فراموش کنه .
....
شب بعد همون ساعت
وقتی که داشت جای خالی دختر رو نگاه می کرد دوباره اونو ديد .
با همون مانتوی سفيد
با همون پسر .
هردوشون نشستن پشت همون ميز و مثل شب قبل با هم گفتن و خنديدن .
و اون برای دختر قشنگ ترين آهنگشو ,
مثل شب قبل با تموم وجود زد .
احساس می کرد چقدر موسيقی با وجود اون دختر براش لذت بخشه .
چقدر آرامش بخشه .
اون هيچ چی نمی خواست .. فقط دوس داشت برای گوشای اون دختر انگشتای کشيده شو روی پيانو بکشه .
ديگه نمی تونست چشماشو ببنده .
به دختر نگاه می کرد و با تموم احساسش فضای کافی شاپ رو با صدای موسيقی پر می کرد .
شب های متوالی همين طور گذشت .
هر روز سعی می کرد يه ملودی تازه ياد بگيره و شب اونو برای اون بزنه .
ولی دختر هيچ وقت حتی بهش نگاه هم نمی کرد .
ولی اين براش مهم نبود .
از شادی دختر لذت می برد .
و بدترين شباش شبای نيومدن اون بود .
اصلا شوقی برای زدن نداشت و فقط بدون انگيزه انگشتاشو روی دکمه ها فشار می داد و توی خودش فرو می رفت .
سه شب بود که اون نيومده بود .
سه شب تلخ و سرد .
و شب چهارم که دختر با همون پسراومد ... احساس کرد دوباره زنده شده .
دوباره نت های موسيقی از دلش به نوک انگشتاش پر می کشيد و صدای موسيقی با قطره های اشکش مخلوط می شد .
اونشب دختر غمگين بود .
پسربا صدای بلند حرف می زد و دختر آروم اشک می ريخت .
سعی کرد يه موسيقی آروم بزنه ... دل توی دلش نبود .
دوست داشت از جاش بلند شه و با انگشتاش اشکای دخترو از صورتش پاک کنه .
ولی تموم اين نيازشو توی موسيقی که می زد خلاصه می کرد .
نمی تونست گريه دختر رو ببينه .
چشماشو بست و غمگين ترين آهنگشو
به خاطر اشک های دختر نواخت .
...
همه چيشو از دست داده بود .
زندگيش و فکرش و ذکرش تو چشمای دختری که نمی شناخت خلاصه شده بود .
يه جور بغض بسته سخت
يه نوع احساسی که نمی شناخت
يه حس زير پوستی داغ
تنشو می سوزوند .
قرار نبود که عاشق بشه ...
عاشق کسی که نمی شناخت .
ولی شده بود ... بدجورم شده بود .
احساس گناه می کرد .
ولی چاره ای هم نداشت ... هر شب مثل شب قبل مثل شب اول ... فقط برای اون می زد .
...
يک ماه ازش بی خبر بود .
يک ماه که براش يک سال گذشت .
هيچ چی بدون اون براش معنی نداشت .
چشماش روی همون ميز و صندلی هميشه خالی دنبال نگاه دختر می گشت .
و صدای موسيقی بدون اون براش عذاب آور بود .
ضعيف شده بود ... با پوست صورت کشيده و چشمای گود افتاده ...
آرزوش فقط يه بار ديگه
ديدن اون دختر بود .
يه بار نه ... برای هميشه .
اون شب ... بعد از يه ماه ... وقتی که داشت بازم با چشمای بسته و نمناکش با انگشتاش به پيانو جون می داد دختر
با همون پسراز در اومد تو .
نتونست ازجاش بلند نشه .
بلند شد و لبخندی از عمق دلش نشست روی لباش .
بغضش داشت می شکست و تموم سعيشو می کرد که خودشو نگه داره .
دلش می خواست داد بزنه ... تو کجايي آخه .
دوباره نشست و سعی کرد توی سلولای به ريخته مغزش نت های شاد و پر انرژی رو جمع کنه و فقط برای ورود اون
و برای خود اون بزنه .
و شروع کرد .
دختر و پسرهمون جای هميشگی نشستن .
و دختر مثل هميشه حتی يه نگاه خشک و خالی هم بهش نکرد .
نگاهش از روی صورت دختر لغزيد روی انگشتای اون و درخشش يک حلقه زرد چشمشو زد .
يه لحظه انگشتاش بی حرکت موند و دلش از توی سينه اش لغزيد پايين .
چند لحظه سکوت توجه همه رو به اون جلب کرد و خودشو زير نگاه سنگين آدمای دور و برش حس کرد .
سعی کرد دوباره تمرکز کنه و دوباره انگشتاشو به حرکت انداخت .
سرشو که آورد بالا نگاهش با نگاه دختر تلاقی کرد .
- ببخشيد اگه ميشه يه آهنگ شاد بزنيد ... به خاطر ازدواج من و سامان .... امکان داره ؟
صداش در نمي اومد .
آب دهنشو قورت داد و تموم انرژيشو مصرف کرد تا بگه :
- حتما ..
يه نفس عميق کشيد و شاد ترين آهنگی رو که ياد داشت با تموم وجودش
فقط برای اون
مثل هميشه
فقط برای اون زد
اما هيچکس اونشب از لا به لای اون موسيقی شاد
نتونست اشک های گرم اونو که از زير پلک هاش دونه دونه می چکيد ببينه
پلک هايي که با خودش عهد بست برای هميشه بسته نگهشون داره
دختر می خنديد
پسر می خنديد
و يک نفر که هيچکس اونو نمی ديد
آروم و بی صدا
پشت نت های شاد موسيقی
بغض شکسته شو توی سينه رها می کرد .

آن روز دریا آرام بود

بدون موج

بر خلاف طوفانی که روز قبل بر پا شده بود

درست مثل قلب من

که آرام گرفته بود ....

چه آرامش عجیبی در قلبم بود

برای لحظه ای فکر کردم

که این آرامش امروز من است که موجهای دریا را آرام کرده

چقدر همه چیز دوست داشتی شد

وقتی به انتهای دریا نگاه می کردم

همون جایی که دیگه نمی تونی بفهمی که داری ...

به دریا نگاه می کنی یا آسمون

چقدر همه چیز بی نظیره وقتی صدایی

جز جریان آرام آب دریا و نفسهای تو به گوش نمی رسه

رویای زیبایی بود ...

خدايا تنها تو ميداني که در دل کوچک آسمانت چه ميگذرد.تنها تو هر شب به درددلهاي ناتمامم گوش سپرده

 اي.تنها تو در دل تاريک شب ستاره هاي اشکم را ديده اي که سوسو ميزند

مهربان من!چقدر دلم برايت تنگ شده است.براي آغوش پرمهرت که هميشه هست و من گاهي فراموشش ميکنم

خدايا تنها تو ميداني که چقدر دوستت دارم،چقدر برايت دلتنگم.دعايم را اجابت کن.خداياهیچ گاه مرا تنها نذار

 من جز این هیچ   نمی خواهم

هيچ نميخواهم جز اينکه براي هميشه در آغوش تو آرام بگيرم برایت از دلتنگی هایم بگویم

مهربونم

بازم اومدم  آخه خودت گفتي هرچي دلمون مي خواد بهت بگيم و هيچ وقت ازت خجالت نكشيم خودت گفتي كه بنده هاتو خيلي دوست داري و اگه اشتباهاتشون اندازه ي تموم سنگ ريزه هاي دنيام كه  باشه اگه با يه دل شكسته با يه كوله بار پر از تنهايي با يه دنيا پشيموني بياد و بگه العفو تو اونو مي بخشي آغوشت و باز مي كني و مي گي خوشحالم كه برگشتي  .

منم اومدم آغوشتو باز كن مهربونم دلم واسه لالايي هات لك زده ...

خورشید که غروب می کند....... تاریکی همه جا خیمه میزند..... و آواز پرنده ها در می آمیزد با صدای رود.... رودی که از بلندی ها سرازیر می شود.... و تا اعماق دره ها می رود.... این احساس تنهائی ( کی ) تمام می شود؟!!......

رنج تلخ است ولي وقتي آن را به تنهايي مي کشيم

        تا دوست را به ياري نخوانيم،
       براي او کاري مي کنيم و اين خود دل را شکيبا مي کند
       طعم توفيق را مي چشاند
       و چه تلخ است لذت را "تنها" بردن
       و چه زشت است زيبايي ها را تنها ديدن
       و چه بدبختي آزاردهنده اي ست "تنها" خوشبخت بودن
       در بهشت تنها بودن سخت تر از کوير است
       در بهار هر نسيمي که خود را بر چهره ات مي زند

       ياد "تنهايي" را در سرت زنده ميكند
      "تنها" خوشبخت بودن خوشبختي اي رنج آور و نيمه تمام است
      " تنها" بودن ، بودني به نيمه است
      و من براي نخستين بار در هستي ام رنج "تنهايي" را احساس کردم

نام:آواره        شهرت:دربه در  

 گروه خون:نفت سیاه

جرم:عاشقی      محکومیت:زندگی کردن       ارزو:مرگ

آدرس:خیابان بدبختی٬چهارراه تنهایی٬فلکه قریب

           کوچه غربت٬پلاک غم

پرسید: به خاطر کی زنده هستی؟

با اینکه دلم می خواست با تمام وجودم داد بزنم به خاطر تو

بهش گفتم : به خاطر هیچکس

پرسید: پس به خاطر چه چیز زنده هستی؟

با اینکه دلم فریاد میزد به خاطر تو

ازش پرسیدم : تو به خاطر چی زنده هستی؟

در حالیکه اشک در چشمانش جمع شده بود گفت : بخاطر

کسی که به خاطر هیچ زنده است

  به ياد او...

امروز بازم دلم گرفته وبه ياد تو افتادم

به ياد روزهايي كه براي آمدنت لحظه شماري مي كردم و

از خم كوچه چشم به راهت مي دوختم.

كسي معناي اين انتظار را نمي فهميد.

تنها كوچه مي دانست كه من در انتظار عزيزي هستم

ودرآن لحظه آرزو مي كردم كاش نقاش بودم تا هنگامي كه

 از خم كوچه مي گذشتي چهره زيبايت را نقاشي مي كردم

 حق من

 گرچه نمي شه به تو رسيد يا حتي

 براي لحظه اي مالك قلب تو شد اما براي

دوست داشتن تو

 وسعت تمام دنيارا در اختيار دارم

 و ميتوانم تورا آن قدر

 دوست بدارم كه همه باور كنند

حق من در زندگي با تو بودن  بود

كه به ناحق از من روبودند

 مرا عاشقانه در آغوش بگیرهرگز تو را فرموش نخواهم کرد حتی اگر مرا از یاد ببری

و هرگز از تو رنجور نخواهم شد

چرا که تو را دوست دارم

دیوانه وار عاشقت شدم

چرا که مهربانی را در وجودت دیدم

با چشمانت وجودم را دگرگون ساختی

و اگر تو نبودی هرگز عاشق نمی شدم 

نه تو از عشق من دست میکشی

و نه قلب من از عشقت روی گردان می شود

سوگند که وجود تو در سرنوشت من نوشته شده است و اگر با مژگانت اشاره ای کنی فرسنگها راه خواهم

پیمود چرا که شب عشق بسیار طولانی است

و قلبم در آرزوی تو می سوزد
آنگاه که از برابر دیدگانم دور شوی
خورشید وجودت پنهان می گردد
و ابرهای غم و اندوه مرا در بر می گیرند
و به دنیای غریبی می برند
 همیشه در قلبم حضور داری عزیزم
و عشقت زندگی ام را گل باران کرده است
تمامی این دنیا را با قلبی پر از رمز و راز به دنبالت طی کرده ام

محبوب من انقدر دوستت دارم که

این جا در قلب من حد و مرزی برای حضور تو نیست

دیشب تو فکرت بودم

که یه قطره اشک از چشمام جاری شد.......

از اشک پرسیدم چرا اومدی؟؟

گفت آخه تو چشمات کسی هست

........که دیگه اونجا جای من نیست

از راه دور تو را می پرستم ای قبله امید من

از راه دور به تو عشق می ورزم تا دیگر این فاصله را احساس نکنی عزیزم

.....از راه دور درد دل هایم را به تو میگویم، و تو را در آغوش محبت های خودم میفشارم

.....از همین راه دور تو را می بوسم و میگویم که خیلی دوستت دارم عزیزم

از همین راه دور به یاد تو خواهم بود،در همه لحظه ها تو را در جلو چشمانم میبینم

این فاصله ها را با محبت و عشقم از بین می برم و کاری میکنم همیشه

احساس کنی در کنار منی

یک راه دور، یک دنیا عشق، محبت و پاکی

این راه دور قلبهایمان را در همه لحظه ها در کنار هم نگه داشته است

چون همیشه به یاد همیم و همیشه به انتظار آن هستیم که لحظه دیدارمان فرا رسد

ثانیه ها را لحظه به لحظه می شماریم و شب و روز را با یاد هم و عشق به هم سپری میکنیم

حسادت می کنم به رنگ دیوار، وقتی اتفاقی سایش بدنت به پوستش را حس می کند.

حسادت می کنم به آفتاب، وقتی با نوازش آرام پوستت به تو گرمی میبخشد.

حسادت می کنم به برگ گیاه، وقتی در گلدان آرام گرفته و حرکت تو از کنارش او را هیجان زده می کند و بی تاب و چرخان.

و حسادت می کنم به پدرت، وقتی در زیر نور گرم به او لبخند میزنی.

و به مادرت هم، وقتی چند لحظه پیش از خواب به یاد تو لبخند میزند.

و به تختت که همه روز به هم آغوشی شبت پریشان و بهم ریخته است.

و به فرش که چند تار مویت را میان پرزهایش نگه میدارد و به سادگی هم پس نمی دهد.

و به اتاقت که لذت بودن با تو را همیشه می چشد.

و به آینه ات که هر روز گرمی نگاهت را حس می کند.

و به کوچه ات، درختهای باغچه، چشمهایت و به خودت، به خدایت و به این قلم که از تو گفت

عکس رخساره ي ماهش را داد ..

گفتمش همدم شبهايم کو ؟

تاري اززلف سياهش راداد ..

 وقت رفتن همه روميبوسيد به من ازدور نگاهش راداد ..

يادگاري به همه داد و به من...

انتظار سرراهش را داد ..!!

آموخته ام ... که بهترین کلاس درس دنیا، کلاسی است که زیر پای پیرترین فرد دنیاست
آموخته ام ... که وقتی عاشقید، عشق شما در ظاهر نیز نمایان می شود
آموخته ام ... که تنها کسی که مرا در زندگی شاد می کند کسی است که به من می گوید: تو مرا شاد کردی
آموخته ام ... که داشتن کودکی که در آغوش شما به خواب رفته، زیباترین حسی است که در دنیا وجود دارد
آموخته ام ... که مهربان بودن، بسیار مهم تر از درست بودن است
آموخته ام ... که هرگز نباید به هدیه ای از طرف کودکی، نه گفت
آموخته ام ... که همیشه برای کسی که به هیچ عنوان قادر به کمک کردنش نیستم دعا کنم
آموخته ام ... که مهم نیست که زندگی تا چه حد از شما جدی بودن را انتظار دارد، همه ما احتیاج به دوستی داریم که لحظه ای با وی به دور از جدی بودن باشیم
آموخته ام ... که گاهی تمام چیزهایی که یک نفر می خواهد، فقط دستی است برای گرفتن دست او، و قلبی است برای فهمیدن وی
آموخته ام ... که راه رفتن کنار پدرم در یک شب تابستانی در کودکی، شگفت انگیزترین چیز در بزرگسالی است
آموخته ام ... که زندگی مثل یک دستمال لوله ای است، هر چه به انتهایش نزدیکتر می شویم سریعتر حرکت می کند
آموخته ام ... که پول شخصیت نمی خرد
آموخته ام ... که تنها اتفاقات کوچک روزانه است که زندگی را تماشایی می کند
آموخته ام ... که خداوند همه چیز را در یک روز نیافرید. پس چه چیز باعث شد که من بیندیشم می توانم همه چیز را در یک روز به دست بیاورم
آموخته ام ... که چشم پوشی از حقایق، آنها را تغییر نمی دهد
آموخته ام ... که این عشق است که زخمها را شفا می دهد نه زمان
آموخته ام ... که وقتی با کسی روبرو می شویم انتظار لبخندی جدی از سوی ما را دارد
آموخته ام ... که هیچ کس در نظر ما کامل نیست تا زمانی که عاشق بشویم
آموخته ام ... که زندگی دشوار است، اما من از او سخت ترم
آموخته ام ... که فرصتها هیچ گاه از بین نمی روند، بلکه شخص دیگری فرصت از دست داده ما را تصاحب خواهد کرد
آموخته ام ... که آرزویم این است که قبل از مرگ مادرم یکبار به او بیشتر بگویم دوستش دارم
آموخته ام ... که لبخند ارزانترین راهی است که می شود با آن، نگاه را وسعت داد
آموخته ام ... که نمی توانم احساسم را انتخاب کنم، اما می توانم نحوه برخورد با آنرا انتخاب کنم
آموخته ام ... که همه می خواهند روی قله کوهزندگی کنند، اما تمام شادی ها و پیشرفتها وقتی رخ می دهد که در حال بالا رفتن از کوه هستید
آموخته ام ... که بهترین موقعیت برای نصیحت در دو زمان است: وقتی که از شما خواسته می شود، و زمانی که درس زندگی دادن فرا می رسد
آموخته ام ... که کوتاهترین زمانی که من مجبور به کار هستم، بیشترین کارها و وظایف را باید انجام دهم